Makale · Ekonomi
Ekonomik paradokslar
İktisat, kulağa yanlış gelen sonuçlar üretmekte ustadır. İşte her biri ABD verileriyle ölçülmüş 7 ünlü örnek; hüküm: 5 geçerli, 1 kısmen, 1 zamanla silindi. 1960 yılından beri 9 resesyonun 6 tanesinde hane halkları daha çok tasarruf ederken üretim düştü, hisse senetleri de 1872 yılından beri ortalama bir yılda tahvilleri 6,2 puan geride bıraktı; bu, ders kitabı modelinin açıklayabildiği azami farkın yaklaşık 18 katı.
5 geçerli, 1 kısmen, 1 zamanla silindi — artı hiçbir verinin çözemeyeceği üç klasik
1872 yılından beri; ders kitabı modeli en fazla 0,35 puanı açıklıyor
tasarruf oranı yukarı, reel GSYH aşağı, 1960 yılından beri
yıllık; bilgisayarlar sonunda istatistiklere yansıdığında — 1973–1995 döneminde 1,5% olmuştu
enflasyondan arındırılmış medyan haftalık ücret, 25 yaş ve üzeri tüm tam zamanlı çalışanlar — 4 eğitim grubunun her biri kayıp yaşarken (−5,7% ile −1,9% arası)
01John Maynard Keynes, 1936 · Bernard Mandeville'in 1714'teki fikrinden yola çıkarakGeçerli
Tasarruf paradoksu
Her hane halkı aynı anda daha çok tasarruf etmeye çalışırsa harcamalar düşer, gelirler düşer — ve ülke toplamda daha fazla tasarruf etmeden daha yoksul hale gelebilir.
Fikir eskidir — Bernard Mandeville'in Arılar Masalı (1714) kitabı savurganı över — ama onu 1936'da John Maynard Keynes ünlü etti. Daha az harcayan bir aile bir birikim oluşturur. Daha az harcayan koca bir ülke ise bir başkasının gelirini elinden alır: benim harcamam sizin maaşınızdır. Resesyonlar bu fikrin sınavıdır, çünkü endişeli hane halkları tam o dönemde harcamayı kısar.
Ve gerçekten de öyle yaparlar. 1960 yılından beri yaşanan 9 resesyonun 6 tanesinde kişisel tasarruf oranı, resesyon sırasında öncesindeki 12 aya göre daha yüksekti; reel GSYH ise resesyon öncesi zirvenin altına düştü. 2008–09 döneminde tasarruf oranı ortalama 4,8% oldu, öncesinde 2,5% idi (+2,3 puan) ve üretim 3,8% küçüldü. 1973–75 ve 1990–91 döneminde tasarruf oranı neredeyse hiç değişmedi (her iki yönde 0,25 puandan az). 2001 döneminde reel GSYH hiçbir zaman zirvedeki düzeyinin altına inmedi — öbür ucunda kimse olmayan bir tahterevalli.
En sert tahterevalli 2020 dönemindeydi: tasarruf oranı 15,0 puan sıçradı ve Nisan 2020 döneminde 31,8% ile zirve yaptı, üretim ise 9,1% küçüldü — tasarruftan çok kapanma vardı: dükkânlar kapalıydı, posta kutularına yardım çekleri geliyordu. Tasarrufun bu durgunluklardan herhangi birine yol açıp açmadığı ayrı bir sorudur: veriler tahterevalliyi gösterir, kimin ittiğini değil.
Ölçüm kaynakları: kişisel tasarruf oranı, 1959 itibarıyla aylık (BEA) · reel GSYH, çeyreklik (BEA) · resesyon tarihleri (NBER).
Tahterevalli: tasarruf yukarı, üretim aşağı
Tahterevalli: tasarruf yukarı, üretim aşağı
Tasarruf neredeyse hiç değişmedi
Tahterevalli: tasarruf yukarı, üretim aşağı
Tahterevalli: tasarruf yukarı, üretim aşağı
Tasarruf neredeyse hiç değişmedi
Üretim hiç düşmedi
Tahterevalli: tasarruf yukarı, üretim aşağı
Tahterevalli: tasarruf yukarı, üretim aşağı
Tahterevalliler tablo olarak
| Resesyon | Tasarruf oranı, 12 ay öncesi | Sırasında | Değişim, puan | Reel GSYH, en derin düşüş | Tahterevalli var mı? |
|---|---|---|---|---|---|
| 1960–61Nis 1960 – Şub 1961 | 10,0% | 10,4% | +0,4 | −0,8% | Evet |
| 1970Ara 1969 – Kas 1970 | 10,9% | 12,8% | +1,9 | −0,2% | Evet |
| 1973–75Kas 1973 – Mar 1975 | 13,4% | 13,3% | −0,1 | −3,1% | Tasarruf sabit |
| 1980Oca 1980 – Tem 1980 | 10,2% | 11,0% | +0,8 | −2,2% | Evet |
| 1981–82Tem 1981 – Kas 1982 | 11,2% | 12,2% | +1,0 | −2,6% | Evet |
| 1990–91Tem 1990 – Mar 1991 | 8,3% | 8,4% | +0,1 | −1,4% | Tasarruf sabit |
| 2001Mar 2001 – Kas 2001 | 4,4% | 4,8% | +0,4 | düşüş yok | GSYH düşmedi |
| 2008–09Ara 2007 – Haz 2009 | 2,5% | 4,8% | +2,3 | −3,8% | Evet |
| 2020Şub 2020 – Nis 2020 | 7,1% | 22,1% | +15,0 | −9,1% | Evet |
02Robert Solow, 1987Geçerli
Verimlilik paradoksu
Bilgisayarlar her ofisi hızlandırdı, ama verimlilik artışı tam da yayıldıkları sırada yavaşladı.
1987'de iktisatçı Robert Solow şöyle demişti: “Bilgisayar çağını her yerde görebilirsiniz, yalnızca verimlilik istatistiklerinde göremezsiniz.” Haklıydı. ABD işletmelerinde saat başına üretim 1947–1973 arasında yılda 2,7% büyüdü; 1973–1995 arasında — ana bilgisayarların, kişisel bilgisayarların ve hesap tablolarının yıllarında — yalnızca 1,5%.
Sonra bilgisayarlar nihayet rakamlara da yansıdı: 1995–2004 arasında yılda 3,1%, yani öncesindeki hızın 2,1 katı; web ve yeni çalışma biçimleri yayıldıkça. Ardından paradoks geri döndü: 2004–2019 arasında, akıllı telefon yıllarında yılda 1,6%. 2019 yılından beri: 2026 Ç3 dönemine kadar yılda 2,2% — öncesindeki yılların 1,6% oranından hızlı; yapay zekânın bunda payı olup olmadığını söylemek için henüz erken.
Ölçüm kaynağı: tarım dışı işletme sektöründe saat başına üretim, 1947 itibarıyla çeyreklik (BLS).
Dönemler tablo olarak
| Dönem | Yıllar | Yıllık büyüme |
|---|---|---|
| Altın çağOca 1947 – Eki 1973 | 1947–1973 | 2,7% |
| Her yerde bilgisayar…Eki 1973 – Eki 1995 | 1973–1995 | 1,5% |
| …ve istatistiklerdeEki 1995 – Eki 2004 | 1995–2004 | 3,1% |
| Akıllı telefonlar, yine yavaşEki 2004 – Eki 2019 | 2004–2019 | 1,6% |
| Yapay zekâ yılları, şimdilikEki 2019 – Tem 2026 | 2019–bugün | 2,2% |
03William Stanley Jevons, 1865Kısmen geçerli
Jevons paradoksu
Motorlar daha verimli hale geldiğinde yakıtı kullanmak ucuzlar — ve insanlar sonunda daha az değil, daha çok yakabilir.
William Stanley Jevons bunu 1865'te The Coal Question kitabında fark etti: daha iyi buhar makineleri Britanya'nın kömürünü korumamış, kullanım alanlarını çoğaltmıştı. Amerika'nın otomobilleri klasik modern sınavdır. Filonun yakıt verimliliğinin en dibe vurduğu yıl olan 1973 yılından bu yana ortalama ABD motorlu taşıtı galon başına 11,9 mil seviyesinden 19,2 mil seviyesine çıktı (+61%). Buna rağmen ülke 1973 yılında 102 milyar galon, 2024 yılında 138 milyar galon motor benzini yaktı (+35%).
Peki Jevons mu kazanıyor? Yalnızca toplamda. Amerikalı başına benzin kullanımı 16% düştü: 1973 yılında 483 galon iken 2024 yılında 405 galon oldu; zirvesi daha 1978 yılında 510 galonla görülmüştü. Taşıt başına yakıt kullanımı yılda 850 galondan 577 galona (−32%) değişirken, kat edilen mil 10.099 milden 11.071 mile (+10%) çıktı. Verimlilik yakıttan gerçekten tasarruf sağladı; daha fazla insan, daha fazla araç ve daha fazla mil bu tasarrufu tüketti. Sürüş üzerine yapılan çoğu çalışma geri tepme etkisini gerçek ama tasarruftan çok daha küçük bulur — tam bir Jevons paradoksu değil, bir Jevons etkisi.
Kesikli eğriler yalnızca verimliliğin ne yapacağını gösterir: Amerikalılar toplamda 1973 yılından daha fazla mil sürmeseydi, bugünün filosu yılda 138 milyar değil, yaklaşık 63 milyar galon yakardı. (Sağ panel: kişi başına daha fazla mil yok.)
Ölçüm kaynakları: tüm ABD motorlu taşıtlarının yakıt verimliliği ve kat ettiği mil ile kullanılan motor benzini, 1949 itibarıyla yıllık (EIA, Federal Highway Administration verilerinden derlenmiştir) · ABD nüfusu (BEA).
Toplamda: yılda milyar galon
Kişi başına: yılda galon
04Edward Simpson, 1951Geçerli
Simpson paradoksu
Bir toplam bir yöne hareket ederken, tüm parçaları öbür yöne hareket edebilir — parçaların bileşimi kaydığında.
İstatistikçi Edward Simpson bunu 1951'de tanımladı (Karl Pearson ve Udny Yule onlarca yıl önce fark etmişti). Amerikan maaşları net bir örnek sunuyor. 25 yaş ve üzeri tam zamanlı çalışanların enflasyondan arındırılmış medyan haftalık kazancını dört eğitim grubunda ele alın: lise diploması olmayanlar, lise, bazı üniversite eğitimi alanlar ve lisans veya üzeri dereceye sahip olanlar.
2000 ile 2012 arasında dört grubun her birinin medyanı düştü: −1,9% (lisans veya üzeri) ile −5,7% (bazı üniversite) arasında. Hepsinin birlikte medyanı ise 0,4% arttı. Bu bir aritmetik hilesi değil: lisans derecesi olan tam zamanlı çalışanların payı 31% düzeyinden 38% düzeyine çıktı ve mezunlar en yüksek kazanan grup olduğu için, her grup gerilerken karışım toplamı yukarı çekti. Tersine dönüş toplam 5 bitiş yılında görülüyor, 2007 ile 2014 arasında.
2025 yılına kadar tüm dönemde genel medyandaki değişim, enflasyondan arındırılmış olarak +11,4% oldu — 4 grubun 3 tanesinden daha fazla, çünkü bileşim mezunlar lehine kaymaya devam etti: tam zamanlı çalışanların 31% düzeyinden 47% düzeyine.
Ölçüm kaynağı: eğitime göre 25 yaş ve üzeri tam zamanlı ücretli çalışanların medyan olağan haftalık kazancı ve sayısı, 2000 itibarıyla yıllık (BLS, Current Population Survey) · tüketici fiyatları, CPI-U (BLS).
Kimler tam zamanlı çalışıyor
Gruplara göre ücret tablo olarak
| Eğitim | İlk yıl | Son yıl | Enflasyondan arındırılmış değişim | Çalışanların payı |
|---|---|---|---|---|
| Diplomasız | $677 | $661 | −2,4% | 10% → 7% |
| Lise | $944 | $914 | −3,2% | 31% → 27% |
| Bazı üniversite | $1.114 | $1.050 | −5,7% | 28% → 28% |
| Lisans+ | $1.666 | $1.634 | −1,9% | 31% → 38% |
| Tüm çalışanlar, 25+ | $1.139 | $1.143 | +0,4% | 100% |
| Eğitim | İlk yıl | Son yıl | Enflasyondan arındırılmış değişim | Çalışanların payı |
|---|---|---|---|---|
| Diplomasız | $677 | $770 | +13,8% | 10% → 5% |
| Lise | $944 | $966 | +2,3% | 31% → 24% |
| Bazı üniversite | $1.114 | $1.097 | −1,6% | 28% → 24% |
| Lisans+ | $1.666 | $1.740 | +4,4% | 31% → 47% |
| Tüm çalışanlar, 25+ | $1.139 | $1.268 | +11,4% | 100% |
Her 20 yıllık dönem: kim kazandı?
06adını Keynes koydu, 1930Zamanla silindi
Gibson paradoksu
Uzun vadeli faizlerin enflasyonu izlemesi gerekir. Altın standardı altında bir yüzyıl boyunca bunun yerine fiyat düzeyini izlediler.
Keynes bunu 1930'da, onu İngiliz verilerinde grafiğe döken Alfred Herbert Gibson'ın adıyla andı ve iktisadın en iyi yerleşmiş — ve en az açıklanmış — olgularından biri saydı. Irving Fisher'ın kuramı, fiyatlar yükselirken borç verenlerin daha fazlasını isteyeceğini, dolayısıyla faizlerin enflasyonu izlemesi gerektiğini söyler. Altın standardı altında ise fiyat düzeyini izlediler.
ABD verileri bunu açıkça gösteriyor. 1872–1913 arasında uzun vadeli faiz, enflasyonla (−0,19) değil, fiyat düzeyiyle birlikte hareket etti — korelasyon +0,82. Fiyatlar 1871 ile 1896 arasında 48% düştü ve faiz de onlarla birlikte geriledi: 5,3% düzeyinden 3,5% düzeyine; sonra fiyatlar 1913 yılına kadar 53% yükseldi ve faiz 4,3% düzeyine geri tırmandı. Robert Barsky ve Lawrence Summers (1988) bunun kaynağını altının kendisine bağladı: reel faizler yüksek olduğunda altın tutmak daha az çekici oluyor, değeri düşüyor ve altın cinsinden ölçülen fiyatlar yükseliyordu.
Altın standardının ikizleri
Sonra paradoks silindi. 1953–2025 arasında faizler, Fisher'ın olması gerektiğini söylediği gibi enflasyonu izledi (korelasyon +0,65), fiyat düzeyini değil (−0,15): faiz, enflasyon 10,3% iken 1981 yılında 13,9% ile zirve yaptı, ardından fiyatlar yükselmeye devam ederken kırk yıl boyunca düştü. 1871–2025 döneminin tamamında ise iki bağ da güçlü değil (fiyatlarla +0,30, enflasyonla +0,27): tek bir uzun ortalama iki farklı dünyayı gizliyor.
Ölçüm kaynağı: ABD uzun vadeli faizi (1953'ten itibaren 10 yıllık Hazine getirisi) ve tüketici fiyatları, 1871 itibarıyla yıllık ortalamalar (Robert J. Shiller'in verileri).
Uzun vadeli faizin dönemlere göre korelasyonu — +1: hep birlikte, 0: ilişki yok, −1: hep ters yönde
Altın standardı1872–1913
Gibson kazanıyor: faizler fiyatları izledi
Savaşlar, Büyük Bunalım, faiz sabitleme1914–1952
İki yönde de net bir ilişki yok
Modern tahvil piyasası1953–2025
Fisher kazanıyor: faizler enflasyonu izledi
07Alan Greenspan, 2005Geçerli
Greenspan'in bilmecesi
Fed kısa vadeli faizleri yükselttiğinde uzun vadeli faizler de genellikle yükselir. 2004–2006'da ise neredeyse hiç kıpırdamadılar.
Haziran 2004'ten Haziran 2006'ya kadar Federal Rezerv her toplantıda hedef faizini yükseltti. Efektif federal fon faizi Haziran 2004 döneminde 1,03% düzeyinden Temmuz 2006 döneminde 5,24% düzeyine çıktı (+4,21 puan). 10 yıllık Hazine getirisi 4,73% düzeyinden 5,09% düzeyine çıktı (+0,35): kısa vadeli faiz, uzun vadelinin yaklaşık 12 katı kadar hareket etti.
Şubat 2005'te federal fon faizi 2,50% iken ve 10 yıllık getiri, artırımların başladığı döneme (4,17%) göre daha düşük seyrederken, Fed Başkanı Alan Greenspan Kongre'ye tahvil piyasasının davranışının “bir bilmece” olduğunu söyledi. Haziran 2005 itibarıyla 10 yıllık getiri 4,00% düzeyine inmişti, fon faizi ise 3,04% düzeyine ulaşmıştı. Sonradan suçlanan şüpheliler: Hazine tahvili satın alan yabancı merkez bankaları ve petrol ihracatçıları (Ben Bernanke'nin “küresel tasarruf fazlası”), ehlileşmiş enflasyon beklentileri ve uzun vadeli borç vermenin daralan primi. Ucuz uzun vadeli paranın, 2008'de sona eren konut patlamasını beslediği sıkça öne sürülür.
Ölçüm kaynakları: efektif federal fon faizi (Federal Reserve, H.15) ve 10 yıllık Hazine getirisi (US Treasury), günlük faizlerin aylık ortalamaları.
Verinin çözemediği üç paradoks
Bazı ünlü paradokslar, sınamak için uzun bir ABD serisi bulunmayan düşünce deneyleri veya nadir olaylardır. Her birine tarihten bir satır düşüyor — sayı yok.
İnsanların sorduğu sorular
Tasarruf paradoksu basitçe nedir?
Daha çok tasarruf etmek bir hane halkı için akıllıcadır, ama herkes aynı anda daha çok tasarruf ederse, bir başkasının geliri olan harcamalar düşer ve ekonomi küçülür. 1960 yılından beri ABD resesyonlarında 9 vakanın 6 tanesinde reel GSYH düşerken tasarruf oranı yükseldi; 2008–09 döneminde ortalama 4,8% oldu, öncesinde 2,5% idi, üretim ise 3,8% küçüldü.
Simpson paradoksunun gerçek hayattan bir örneği nedir?
ABD'de ücretler: 2000 ile 2012 arasında 25 yaş ve üzeri tam zamanlı çalışanların medyan haftalık kazancı her eğitim grubunda enflasyondan arındırılmış olarak düştü (−1,9% ile −5,7% arası), ama hepsi birlikte 0,4% yükseldi — çünkü en çok kazanan grup olan lisans mezunlarının payı 31% düzeyinden 38% düzeyine çıktı.
Jevons paradoksu nedir?
Bir kaynağın kullanımını ucuzlatan verimliliğin, toplam kullanımı artırabileceği bulgusu. 1973 yılından beri ABD motorlu taşıtlarının yakıt verimliliği 61% iyileşti, ama toplam benzin kullanımı 35% arttı; kişi başına 16% düştü.
Hisse senedi risk primi bilmecesi nedir?
Rajnish Mehra ve Edward Prescott'ın (1985) bulgusu: hisse senetleri güvenli devlet borcunu, standart risk modellerinin izin verdiğinden çok daha fazla farkla geride bıraktı: burada 1872 yılından beri ortalama bir yılda 6,2 puan, modelin sınırı ise 0,35 puan. 1871 itibarıyla bileşik: hisse senetleri için yılda 9,4%, 10 yıllık tahviller için 4,5%.
Verimlilik paradoksu bitti mi?
Gelip gidiyor. ABD verimliliği bilgisayarlar yayılırken 1973–1995 arasında yılda 1,5%, 1995–2004 arasında 3,1%, 2004–2019 arasında 1,6% ve 2019 yılından beri 2,2% büyüdü (2026 Ç3 dönemine kadar). Yeni teknoloji rakamlara ancak yıllarca süren yeniden örgütlenmenin ardından yansıma eğilimindedir — 1990'ların sonunda olduğu gibi.
Daha derine inin
Rakamlar nasıl hesaplanır
- Kişisel tasarruf oranı (PSAVERT), reel GSYH (GDPC1) ve ABD nüfusu (B230RC0A052NBEA): U.S. Bureau of Economic Analysis, National Income and Product Accounts, FRED'den alındı, Federal Reserve Bank of St. Louis. ABD hükümeti çalışması, kamu malı.
- Resesyon tarihleri: National Bureau of Economic Research (NBER), Business Cycle Dating Committee, US Business Cycle Expansions and Contractions.
- Verimlilik (saat başına üretim, tarım dışı işletmeler, OPHNFB), eğitime göre 25 yaş ve üzeri tam zamanlı ücretli çalışanların medyan olağan haftalık kazancı ve sayısı (Current Population Survey) ve tüketici fiyatları (CPI-U, CPIAUCSL): U.S. Bureau of Labor Statistics, FRED'den alındı, Federal Reserve Bank of St. Louis. ABD hükümeti çalışması, kamu malı.
- ABD motorlu taşıtlarının yakıt verimliliği ve kat ettiği mil (Tablo 1.8, Federal Highway Administration'ın Highway Statistics verilerinden derlenmiştir) ve arz edilen motor benzini (Tablo 3.5): U.S. Energy Information Administration, Monthly Energy Review. Kaynak: U.S. Energy Information Administration (Oct 2026). ABD hükümeti çalışması, kamu malı.
- Hisse senetleri (temettüleri yeniden yatırılmış S&P Composite), uzun vadeli faiz (1953'ten itibaren 10 yıllık Hazine getirisi, öncesinde tarihsel uzun vadeli tahvil getirileri) ve 1871'den beri ABD tüketici fiyatları: Robert J. Shiller, Online Data, Yale Üniversitesi. 10 yıllık tahvilin toplam getirisi BigCapital tarafından Shiller'in getirilerinden hesaplanmıştır.
- Efektif federal fon faizi: Board of Governors of the Federal Reserve System, H.15 Selected Interest Rates. Kamu malı.
- 10 yıllık Hazine getirisi: U.S. Department of the Treasury, Daily Treasury Par Yield Curve Rates. Kamu malı.
- Tasarruf paradoksu: 1960 yılından beri her NBER resesyonu için, resesyonun aylarındaki (zirveden sonra dip noktasına kadar) ortalama tasarruf oranı eksi zirveye kadarki 12 aydaki ortalaması. Reel GSYH: NBER'in zirve çeyreğinden dip çeyreğine kadarki en düşük çeyrek, zirve çeyreğine göre. Bir tahterevalli için tasarruf oranının en az 0,25 puan yükselmesi ve reel GSYH'nin zirvesinin altında olması gerekir.
- Verimlilik paradoksu: dönemler 1973, 1995, 2004 ve 2019 yıllarında başlar (dördüncü çeyrekler: petrol şoku yavaşlaması, internet patlaması, onun sönmesi, pandemi) — sınırlar bizim tercihimizdir; büyüme çeyrekten çeyreğe bileşiktir. Noktalar: her takvim yılının ortalama endeksi, bir önceki yıla göre.
- Jevons paradoksu: yakıt verimliliği EIA'nın yoldaki tüm motorlu taşıtlar için (tüm yakıtlar) galon başına mil değeridir; benzin, arz edilen motor benzinidir: günde bin varil × 42 galon × yıldaki gün sayısı, harmanlanmış yakıt etanolü dahil; kişi başına: BEA'nın yıl ortası nüfusuna bölünmüştür. Taban yıl 1973, filonun yakıt verimliliğinin en düşük olduğu yıldır; kesikli eğriler 1973 yılının milini (toplamda veya kişi başına) sabit tutar ve her yılın galon başına mil değerine böler.
- Simpson paradoksu: 25 yaş ve üzeri tam zamanlı ücretli çalışanlar için medyan olağan haftalık kazancın BLS yıllık ortalamaları, yıllık ortalama CPI-U'ya bölünmüştür. Karşılaştırma yılı 2012, dört grubun da düştüğü yıllar arasında genel medyan ile en iyi konumdaki grup arasındaki farkın en geniş olduğu bitiş yılıdır. 2025 için CPI-U ortalaması BLS'nin yayımladığı aylar üzerinden alınmıştır: Eki 2025 için endeks yoktur.
- Hisse senedi risk primi: Aralık'tan Aralık'a takvim yılları (Shiller'in aylık ortalamaları); ortalama yıl primi, hisse senetlerinin getirisi eksi tahvillerin getirisinin aritmetik ortalamasıdır. Mehra ve Prescott'ın sınırı (0,35 puan), The Equity Premium: A Puzzle (Journal of Monetary Economics, 1985) makalelerinden alınmıştır. Yarış ve 20 yıllık skor tablosu aylık veri kullanır; dönemler örtüşür.
- Shiller tabanlı tahvil serisi, kendi notları: Nominal total return of a constant 10-year maturity US government bond, Shiller's method: each month a 10-year bond is bought at par at that month's yield, earns one month of coupon and is revalued at the next month's yield with 9 years 11 months left; coupons are reinvested. From April 1953 the yield is the 10-year Treasury constant-maturity rate (GS10, monthly average). Up to 1953-03 Shiller's long-term rate has one value per year from historical sources, placed in January and linearly interpolated between years, so monthly swings and drawdowns before 1953 are understated. The latest month uses Shiller's preliminary yield (Oct GS10 is Oct 2nd value). No taxes, fees or bid-ask costs.
- Gibson paradoksu: yıllık ortalamaların Pearson korelasyonu — uzun vadeli faiz ile CPI'nin logaritması (fiyat düzeyi) ve CPI'nin bir önceki yıla göre değişimi (enflasyon) arasında. Dönemler: klasik altın standardı 1913 yılına kadar; 1914–1952; Shiller'in uzun vadeli faizinin 10 yıllık Hazine getirisine dönüştüğü 1953 yılından itibaren.
- Greenspan'in bilmecesi: günlük faizlerin aylık ortalamaları; artırım döngüsü FOMC'ninkidir, 30 Haziran 2004 – 29 Haziran 2006, Haz 2004 → Tem 2006 karşılaştırması.
- Shiller'in son aylara ilişkin notları: Oct price is Oct 2nd close; Sept/Oct CPI estimated; Oct GS10 is Oct 2nd value.
- Bu tarih ve istatistiktir, tahmin değildir. Burada hiçbir şey yatırım tavsiyesi değildir.
Bu makaleyi yeniden kullanın
Metin ve grafikler CC BY 4.0 kapsamında serbestçe yeniden yayımlanabilir, çevrilebilir ve uyarlanabilir: BigCapital.org'a bu sayfaya bağlantıyla atıf yapın. Diğer sağlayıcıların verileri kendi lisansını korur (aşağıdaki kaynaklara bakın). Nasıl atıf yapılır
Kaynak: BigCapital.org — “Ekonomik paradokslar”, https://bigcapital.org/tr/articles/economic-paradoxes/