BigCapital beta

Sözlük · Ekonomik fikirler

Kayıptan kaçınma

Kayıptan kaçınma, aynı büyüklükteki bir kaybı kazançtan yaklaşık iki kat güçlü hissetme eğilimidir; bu yüzden insanlar ihtimaller lehlerine olsa bile çoğu zaman riskten kaçınır.

Diğer adı: beklenti teorisi, kayıp korkusu, miyop kayıptan kaçınma

Canlı rakamlar, her gece güncellenir

Kayıpla biten aylar, 1926’dan beri ABD hisseleri
35%

Temettülü S&P 500. Kayıpla biten yıllar: 25%. On yıllık dönemler: 5%.

Sade bir dille

Biri size yazı tura atmayı teklif ediyor: yazı gelirse $110 kazanıyorsunuz, tura gelirse $100 kaybediyorsunuz. Ortalamada kârlı çıkarsınız, ama çoğu insan hayır der. $100 kaybetmek, $110 kazanmanın iyi hissettirdiğinden daha kötü hissettirir. Buna kayıptan kaçınma denir.

Psikologlar Daniel Kahneman ve Amos Tversky bunu 1970’lerde ölçtü: çoğu insan için bir kayıp, eşit bir kazancın sevindirdiğinden yaklaşık iki kat fazla acıtır. Bunu beklenti teorisine yerleştirdiler; teori Kahneman’a 2002’de iktisat Nobel ödülünü kazandırdı.

Para davranışlarının büyük bölümünü açıklar: “kaybı gerçek yapmamak” için zarardaki hisseleri elde tutmak, kazananları çok erken satmak, nakitte gereğinden çok para bekletmek ve hesaba o kadar sık bakmak ki her küçük düşüş canınızı yakar.

Örnek

Çok sık bakmak

Ne kadar sık bakarsanız kayıptan kaçınma o kadar çok yakar. ABD hisselerinin, yani temettüleri yeniden yatırılmış S&P 500’ün, 1926 yılından beri ne kadar sık kayıpta olduğunu, ne kadar süre elde tuttuğunuza göre görelim.

  1. Her ay bakarsanız: ayların 35% kadarında kayıp görürsünüz.
  2. Yılda bir bakarsanız: yılların 25% kadarında kayıp görürsünüz.
  3. On yılda bir bakarsanız: on yıllık dönemlerin 5% kadarında kayıp görürsünüz.
  4. Kayıpla biten yirmi yıllık dönemler: 0%.

Aynı yatırım, çok farklı duygular. İktisatçılar buna miyop kayıptan kaçınma der: ne kadar sık bakarsanız o kadar çok kayıp hissedersiniz. (Enflasyon öncesi; geçmiş bir söz değildir.)

Bir kademe daha derin

Beklenti teorisi (1979), insanların sonuçları toplam servetlerine göre değil, bir referans noktasından, genellikle şu an sahip olduklarından ya da ödediklerinden, kazanç veya kayıp olarak değerlendirdiğini söyler. Kayıplar kazançlardan büyük görünür; insanlar kesin bir kayıptan kaçmak için risk alır, ama kazanç kesinken riskten kaçınır.

İlgili etkiler: sahiplik etkisi (insanlar sahip oldukları bir kupayı satarken, aynı kupayı almak için ödeyeceklerinden fazlasını ister) ve eğilim etkisi (yatırımcılar kazananları çok erken satar, kaybedenleri çok uzun tutar). İkisi de kayıpları fazladan acı verici saymaktan gelir.

Bazı yeni çalışmalar etkinin küçük tutarlarda küçük olduğunu ya da bazı ortamlarda hiç olmadığını bulur; yani kayıptan kaçınmanın ne kadar güçlü olduğu hâlâ tartışmalı. Ama insanların para kararlarında kayıpları ağır tarttığı, davranışsal iktisadın en bilinen bulgularından biridir.

ABD hisseleri ne sıklıkla kayıpta oldu, elde tutma süresine göre

1926 yılından beri, her ay bir tane başlayan tüm elde tutma dönemlerinden, başladığından az parayla biten, temettüleri yeniden yatırılmış olanların payı. Elde tutma süresi uzadıkça kayıp nadirleşir.

S&P 500 toplam getirisi (1957’den önce S&P Composite), günlük fiyatların aylık ortalamaları, her ay başlayan çakışan dönemler; enflasyon, vergi ve ücretlerden önce.
Grafiğin arkasındaki rakamlar
Kayıpla biten dönemler
1 ay35%
1 yıl25%
5 yıl12%
10 yıl5%
20 yıl0%

Neden önemli

Pek çok pahalıya mal olan para alışkanlığını yönlendirir: düşüşten sonra paniğe kapılıp satmak, makul risklerden kaçmak, kaybedenleri çok uzun tutmak.

Yatırımcıların hisselerden neden güvenli tahvillerden daha yüksek getiri istediğini açıklamaya yardımcı olur: hisseler sık sık kayıp gösterir ve kayıplar acıtır.

Pazarlamacılar bunu kullanır: “kaçırmayın” ve “indiriminizi kaybedeceksiniz” gibi sözler, aynı teklifin kazanç olarak anlatılmasından daha iyi işler.

Yaygın bir yanılgı

Efsane: Kayıplardan kaçınmak, dikkatli olmakla aynı şeydir.

Gerçek: Her olası kayıptan kaçınmanın da bir bedeli vardır. Nakit kâğıt üzerinde hiç kayıp göstermez, ama enflasyon her yıl neyi satın alabileceğini küçültür. Bu kayıp gerçektir; sadece sessizdir.

İnsanların sorduğu sorular

Kayıptan kaçınmaya bir örnek nedir?

Ortalamada lehinize olsa da, yazıda $110 kazandıran, turada $100 kaybettiren yazı turayı reddetmek; ya da satmak kaybı “kilitleyeceği” için düşen bir hisseyi elde tutmak.

Kayıptan kaçınmayı kim keşfetti?

Psikologlar Daniel Kahneman ve Amos Tversky, 1979’daki beklenti teorisi makalelerinde. Kahneman 2002’de iktisat Nobel ödülünü kazandı; Tversky 1996’da hayatını kaybetmişti.

Kayıplar kazançlardan ne kadar fazla acıtır?

Çalışmalar genellikle yaklaşık iki katını bulur: Tversky ve Kahneman’ın 1992 tahmininde bir kayıp, eşit bir kazancın yaklaşık 2,25 katı ağırlığındaydı. Tahminler kişiye ve duruma göre değişir.

BigCapital'de devamını okuyun

Rakamlar hakkında

  • Bu sayfadaki rakamlar her gece verilerden yeniden hesaplanır; kaynaklar sayfanın sonunda listelenmiştir.
  • S&P Composite price and total return since 1871, and US consumer prices: Robert J. Shiller, Online Data (shillerdata.com); total return with dividends reinvested monthly, calculated by BigCapital.
  • Elde tutma dönemleri çakışır: 1926’dan beri her ay bir tane başlar, bu yüzden aynı çöküş pek çoğunda sayılır. Fiyatlar günlük kapanışların aylık ortalamalarıdır; temettüler aylık olarak yeniden yatırılır, enflasyon öncesidir.
  • Bu sayfa bir terimi açıklar. Yatırım tavsiyesi değildir.

Dil

EnglishBahasa IndonesiaDeutschEspañolFrançaisItalianoNederlandsPolskiPortuguêsTürkçeРусскийУкраїнська日本語한국어简体中文