BigCapital bèta

Artikel · Werk en inkomen

Arbeidsproductiviteit: hoe die groeide en wat haar drijft

Sinds Q1 1947 is de productie per uur in het Amerikaanse bedrijfsleven gegroeid met ×5,5 — gemiddeld 2,2% per jaar, maar met horten en stoten: 2,7% per jaar in 1947–1973, slechts 1,6% in 2004–2019. Wat een werknemer in 1947 in een uur produceerde, kost nu ongeveer 11 minuten.

Bijgewerkt met gegevens van Q3 202614 min. lezen

Productie per uur sinds 1947
×5,5

2,2% per jaar, Amerikaanse bedrijfssector buiten de landbouw, tot Q3 2026

Het uur van 1947 kost nu
11 min.

om te produceren wat een uur werk in Q1 1947 opleverde

Snelste tijdperk: 1995–2004
3,1%

per jaar; het langzaamste, 1973–1995: 1,5%

Aandeel van de groei uit nieuwe ideeën en methoden (TFP), 1947–1973
65%

33% in 2004–2019, toen de groei vertraagde tot 1,6% per jaar

Productie per uur sinds 1973
+165%

uurloon na inflatie: +4% tot +121%, afhankelijk van wat je meet

Wat arbeidsproductiviteit is: het krimpende uur

Arbeidsproductiviteit is de productie per gewerkt uur: alles wat een sector produceert, na inflatie, gedeeld door het aantal uren dat mensen daaraan besteedden. In de VS meet het Bureau of Labor Statistics dit elk kwartaal voor de bedrijfssector buiten de landbouw — het grootste deel van de economie, zonder overheid, non-profitorganisaties en landbouwbedrijven.

Sinds Q1 1947 is dat getal gegroeid met ×5,5. Draai het om en het uur krimpt: wat een werknemer in 1947 in een vol uur produceerde, kost nu ongeveer 11 minuten. Over de laatste vier kwartalen, tot Q3 2026, steeg 2,1% de productie per uur.

Minuten die nodig zijn om te produceren wat één uur in Q1 1947 opleverde
Q1 194760 min.het beginuur
Q4 197329 min.×2,0 per uur
Q4 199521 min.×2,8 per uur
Q4 200416 min.×3,7 per uur
Q4 201913 min.×4,7 per uur
Q3 202611 min.×5,5 per uur
Aan het begin van elk tijdperk en in het laatste kwartaal. Productie per uur, bedrijfssector buiten de landbouw, seizoensgecorrigeerd. Gegevens: U.S. Bureau of Labor Statistics, Productivity and Costs, via FRED, Federal Reserve Bank of St. Louis (publiek domein)

Vijf tijdperken van groei

Productiviteit is nooit in een gelijkmatig tempo gegroeid. In het gouden tijdperk, 1947–1973, steeg de productie per uur met 2,7% per jaar en verdubbelde elke 26 jaar. Daarna volgde een lange vertraging: 1,5% per jaar tot 1995. De boom van computers en internet bracht de groei terug op 3,1% in 1995–2004; van 2004 tot 2019 zakte ze weer naar 1,6%. Sinds 2019: 2,2% per jaar tot Q3 2026, sneller dan de 1,6% van 2004–2019.

Waarom computers zo lang nodig hadden om in deze cijfers zichtbaar te worden, is de beroemde productiviteitsparadox — daar gaat een eigen hoofdstuk over in Economische paradoxen. Hier gaat het erom wat de cijfers in elk tijdperk deed bewegen; de volgende sectie splitst de groei uit in zijn bronnen.

Tijdperk: groei per jaarAfzonderlijke jaren (sterker blauw = sneller, rood = een daling)Gemiddelde sinds 1947: 2,2%
Elk blok beslaat zijn tijdperk; de hoogte is de gemiddelde groei per jaar in dat tijdperk (samengesteld, van kwartaal tot kwartaal). De strook: de groei van elk kalenderjaar, jaargemiddelde tot jaargemiddelde. Gegevens: U.S. Bureau of Labor Statistics, Productivity and Costs, via FRED, Federal Reserve Bank of St. Louis (publiek domein)
TijdperkJarenPer jaarOver het tijdperkVerdubbelt elke
Gouden tijdperkQ1 1947 – Q4 19731947–19732,7%×2,0526 jaar
De vertragingQ4 1973 – Q4 19951973–19951,5%×1,3946 jaar
IT-boomQ4 1995 – Q4 20041995–20043,1%×1,3223 jaar
De tweede vertragingQ4 2004 – Q4 20192004–20191,6%×1,2645 jaar
De jaren 2020Q4 2019 – Q3 20262019–20262,2%×1,1632 jaar

De weg die we niet insloegen

Kleine verschillen stapelen zich op. Als de productie per uur na 1973 het tempo van het gouden tijdperk, 2,7% per jaar, had aangehouden, zou ze nu 1,5 keer zo hoog zijn als het werkelijke niveau. Het gat tussen de gestippelde lijn en de echte is de prijs van de vertragingen.

Productie per uurOp het tempo van 1947–1973: 2,7% per jaar
Productie per uur, bedrijfssector buiten de landbouw, Q1 1947 = 1. Logaritmische schaal: gelijke stappen zijn gelijke procentuele veranderingen. Gegevens: U.S. Bureau of Labor Statistics, Productivity and Costs, via FRED, Federal Reserve Bank of St. Louis (publiek domein)

Wat de groei drijft: kapitaal, vaardigheden en ideeën

Economen splitsen de productiviteitsgroei uit in drie bronnen. Kapitaalverdieping: meer en betere machines, gebouwen, software en onderzoek per gewerkt uur. Samenstelling van de arbeid: een beroepsbevolking met meer opleiding en ervaring. En totale factorproductiviteit (TFP): al het overige — nieuwe technologieën en ideeën, beter management en betere organisatie, werk dat naar productievere bedrijven verschuift. TFP is wat overblijft als kapitaal en vaardigheden zijn meegeteld, dus ze vangt ook meetfouten op.

In het gouden tijdperk droeg TFP 2,01 bij aan de 3,10 procentpunt groei per jaar (65%). In 1973–1995 daalde dit naar 0,52, in de IT-boom kwam het terug op 1,81 en in 2004–2019 zakte het naar 0,49; sinds 2019 draagt TFP 1,16 bij. Kapitaalverdieping varieerde over de tijdperken van 0,71 tot 1,25 punten per jaar, vaardigheden van 0,19 tot 0,31.

De vertragingen waren dus vooral vertragingen van TFP: van de 1,62 punten per jaar die de groei verloor tussen 1947–1973 en 2004–2019, is 94% toe te schrijven aan TFP.

KapitaalverdiepingSamenstelling van de arbeid (vaardigheden)Totale factorproductiviteit (TFP)
Gemiddelde bijdrage aan de groei van de productie per uur per jaar, in procentpunten (logaritmische veranderingen op jaarbasis), Q2 1947 – Q3 2026. Bedrijfssector inclusief landbouw, dus de totalen wijken iets af van de cijfers hierboven voor de sector buiten de landbouw. Gegevens: John Fernald, Federal Reserve Bank of San Francisco, kwartaalramingen van de groeibronnen van de Amerikaanse bedrijfssector (op basis van BEA- en BLS-gegevens)

De eigen schattingen van het BLS voor de particuliere bedrijfssector buiten de landbouw, op FRED vanaf 1988, vertellen hetzelfde verhaal: TFP droeg 1,50 punten per jaar bij in 1995–2004 en 0,60 in 2004–2019.

De uitsplitsing als tabel
TijdperkKapitaalverdiepingSamenstelling van de arbeidTFPProductie per uurAandeel van TFP
Gouden tijdperkQ1 1947 – Q4 19730,900,192,013,1065%
De vertragingQ4 1973 – Q4 19950,710,310,521,5334%
IT-boomQ4 1995 – Q4 20041,250,241,813,3055%
De tweede vertragingQ4 2004 – Q4 20190,730,250,491,4833%
De jaren 2020Q4 2019 – Q3 20260,960,231,162,3549%
De eigen uitsplitsing van het BLS, sinds 1988
PeriodeProductie per uurKapitaalverdiepingSamenstelling van de arbeidTFP
1987–1995*1,560,670,390,49
1995–20043,131,320,261,50
2004–20191,580,690,280,60
2019–20252,230,850,331,03

Particuliere bedrijfssector buiten de landbouw, gemiddelden van de jaarlijkse veranderingen (procenten en procentpunten). Het BLS publiceert elk cijfer op één decimaal, dus de delen tellen mogelijk niet precies op. * FRED heeft deze reeksen vanaf 1988; de vertraging begon in 1973. Gegevens: U.S. Bureau of Labor Statistics, Total Factor Productivity for Major Sectors, via FRED, Federal Reserve Bank of St. Louis (publiek domein)

Wie per uur het meest produceert

Landen vergelijken vraagt om een gemeenschappelijke maatstaf: productie gewaardeerd tegen koopkrachtpariteiten — wat geld lokaal koopt — gedeeld door het aantal gewerkte uren. Op die maat produceerde de VS in 2023 $84 per uur, nr. 8 van de 126 landen met minstens 1 miljoen inwoners en gegevens over gewerkte uren. De top drie was Ireland (189% van het Amerikaanse niveau), Norway en Switzerland. Het cijfer van Ierland wordt opgestuwd door de winsten van multinationals die daar worden geboekt. Dat van Noorwegen omvat olie en gas, die in weinig uren veel waarde opleveren. Onder de grote economieën, met meer dan 30 miljoen inwoners, waren de koplopers the United States (100%), Germany (99%) en France (93%).

Uren tellen even zwaar mee als productie. In 2023 werkte een werknemer in Germany gemiddeld 1.335 uur, tegen 1.789 in de VS, en produceerde per uur ongeveer evenveel (99% van het Amerikaanse niveau) — maar per werknemer slechts 74%. Een korter werkjaar is productiviteit die als vrije tijd wordt opgenomen in plaats van als inkomen.

Productie per gewerkt uur in 2023
#LandProductie per uur% van VSUren per jaar per werknemer
1Ireland$158189%1.654
2Norway$130156%1.412
3Switzerland$100120%1.529
4Denmark$89106%1.380
5Austria$85102%1.438
6Netherlands$85102%1.439
7Belgium$84101%1.593
8United States$84100%1.789
9Germany$8399%1.335
10Sweden$8197%1.432
11France$7893%1.487
12Australia$7792%1.611
Andere grote economieën (onder de 10 grootste)
15United Kingdom$6881%1.523
30Japan$4959%1.654
49Russia$3744%2.087
69Brazil$2024%1.994
77China$1821%2.328
86Indonesia$1417%1.958
100India$810%2.383

Reëel bbp (productiezijde, tegen geketende koopkrachtpariteiten, 2021 Amerikaanse dollars) per uur gewerkt door iedereen die aan de productie meewerkt; landen met minstens 1 miljoen inwoners en gegevens over gewerkte uren. De posities van kleine, gespecialiseerde economieën schommelen sterk mee met grondstofprijzen en bedrijfsboekhouding. Gegevens: Penn World Table 11.0 (Feenstra, Inklaar en Timmer, Groningen Growth and Development Centre), CC BY 4.0; cijfers berekend door BigCapital

De VS inhalen — en terugvallen

Elk paneel toont de productie per uur van een land als aandeel van het Amerikaanse niveau in hetzelfde jaar. 2 van deze 12 landen produceerden in 2023 per uur evenveel als de VS of meer: the Netherlands en Ireland. Ireland klom het meest, van 24% van het Amerikaanse niveau in 1950 naar 189%; Mexico viel het meest terug, van een piek van 78% in 1981 naar 32% in 2023.

Productie per uur, % van het Amerikaanse niveauVS = 100
Reëel bbp per gewerkt uur tegen geketende koopkrachtpariteiten, als aandeel van het Amerikaanse cijfer van hetzelfde jaar, 1950–2023; een lijn begint wanneer de gegevens over gewerkte uren van het land beginnen. Gegevens: Penn World Table 11.0 (Feenstra, Inklaar en Timmer, Groningen Growth and Development Centre), CC BY 4.0; cijfers berekend door BigCapital
De panelen als tabel (VS = 100)
Land19501960197019801990200020102023Piek
Germany25405167829897991042019
France364665899410194931032019
Netherlands5963751041001081041021172008
United Kingdom575966798310585811052001
Italy2734548486938081951998
Spain2230466669767577812019
Japan1620355166767059791996
South Korea—781429435564662022
Taiwan—14233656746873742005
Canada6779908990898074931984
Ireland2427294455851161892142022
Mexico5465747650444032781981

Halen armere landen de achterstand in?

Volgens de economische theorie wel: een armer land kan technologieën kopiëren in plaats van ze uit te vinden, en elke nieuwe machine voegt meer toe waar er weinig zijn. De spreidingsgrafiek test dit op 107 landen met minstens 1 miljoen inwoners: de productie per werknemer in 1970, als aandeel van het Amerikaanse niveau, afgezet tegen hoe snel de productie per werknemer groeide van 1970 tot 2023.

De aantrekkingskracht bestaat, maar werkt niet vanzelf. Van de 56 landen die onder 25% van het Amerikaanse niveau begonnen, groeiden er 30 sneller dan de VS (1,5% per jaar) en dichtten daarmee een deel van de kloof; 26 raakten verder achter. De snelste waren China (7,0% per jaar, vanaf 2% van het Amerikaanse niveau), Taiwan (4,5%) en South Korea (4,4%).

Onder de 27 landen die boven 50% van het Amerikaanse niveau begonnen, kwam inhalen dicht bij een regel: hoe groter de achterstand, hoe sneller de groei (correlatie −0,75). The United Arab Emirates, Bahrain, Kuwait, Qatar en Saudi Arabia lagen in 1970 per werknemer voor op de VS en produceren sindsdien minder per werknemer: olie-exporteurs, wier productie de olieprijs volgt.

Groeide sneller dan de VS (1,5% per jaar)Groeide langzamer
Elke stip is een land; de grootte is de bevolking in 2023. Horizontaal: productie per werknemer in 1970, % van het Amerikaanse niveau, logaritmische schaal. Verticaal: groei van de productie per werknemer per jaar, 1970–2023, tegen constante nationale prijzen. Lijnen: de VS. Gegevens: Penn World Table 11.0 (Feenstra, Inklaar en Timmer, Groningen Growth and Development Centre), CC BY 4.0; cijfers berekend door BigCapital
De snelste en de langzaamste
Snelste groei, 1970–2023
Land1970, % van VSPer jaar
China2%+7,0%
Taiwan27%+4,5%
South Korea12%+4,4%
Myanmar3%+4,4%
Mali3%+4,4%
Vietnam4%+3,9%
Botswana4%+3,8%
Romania10%+3,7%
Ireland36%+3,5%
Bulgaria16%+3,3%
Langzaamste groei, 1970–2023
Land1970, % van VSPer jaar
Venezuela61%−3,2%
Kuwait658%−3,2%
Saudi Arabia325%−2,5%
United Arab Emirates903%−2,2%
Qatar390%−1,5%
Madagascar6%−1,4%
DR Congo11%−1,2%
Lebanon43%−1,1%
Bahrain131%−1,1%
Oman80%−0,7%

Productiviteit en loon

Verhoogt hogere productiviteit het loon? Op lange termijn moet dat wel — lonen worden betaald uit de productie. Maar hoe nauw het loon sinds 1973 de productiviteit heeft gevolgd, is een van de meest bediscussieerde grafieken in de economie, en het antwoord hangt af van meetkeuzes. De trap verandert telkens één keuze, van 1973 tot Q3 2026.

Groei sinds 1973, na inflatie
  1. Productie per uurbedrijfssector buiten de landbouw+165%
  2. −44 pnt.het aandeel van arbeid in het inkomen daalde 17%
  3. Uurloon, alle werknemerslonen + secundaire arbeidsvoorwaarden, in de prijzen van wat bedrijven produceren+121%
  4. −27 pnt.de consumentenprijzen stegen sneller dan de prijzen van de bedrijfsproductie
  5. Uurloon, alle werknemersin consumentenprijzen: de PCE-prijsindex+95%
  6. −43 pnt.de CPI steeg sneller dan de PCE-prijsindex
  7. Uurloon, alle werknemersin consumentenprijzen: de CPI+52%
  8. −47 pnt.secundaire arbeidsvoorwaarden en het loon van andere werknemers groeiden sneller dan de lonen van gewone werknemers
  9. Uurlonen, gewone werknemersproductiemedewerkers en niet-leidinggevenden, alleen lonen, in CPI-prijzen+4%
Verandering van het gemiddelde van 1973 tot Q3 2026. Elke stap verandert één meetkeuze; het verschil tussen twee stappen laat zien wat er veranderde. Gegevens: U.S. Bureau of Labor Statistics, Productivity and Costs, via FRED, Federal Reserve Bank of St. Louis (publiek domein) Gegevens: U.S. Bureau of Economic Analysis, PCE price index, via FRED, Federal Reserve Bank of St. Louis (publiek domein)

Productie per uur steeg 165%. Het uurloon van alle werknemers — lonen plus secundaire arbeidsvoorwaarden — gemeten in de prijzen van wat bedrijven produceren, steeg 121%; het verschil is de verandering in het aandeel van arbeid in het inkomen (−17%), en waarom dat verschoof is een van de open vragen in Economische mysteries. Gemeten in wat werknemers kopen, steeg 95% hetzelfde loon met de PCE-prijsindex en steeg 52% met de CPI. De uurlonen van productiemedewerkers en niet-leidinggevenden, zonder secundaire arbeidsvoorwaarden, steeg 4% na CPI-inflatie.

Elke stap beantwoordt een andere vraag. De eerste twee gaan over de vraag of werknemers als geheel hun deel krijgen van wat ze produceren; de laatste gaan over wat een gewoon salaris koopt. De keuze van de prijsindex is geen detail: in deze jaren steeg de CPI sneller dan de PCE-index, deels door de manier waarop hij is opgebouwd — een vaste mand met goederen en, vóór 1983, de manier waarop huizenprijzen werden meegeteld.

Productie per uurLoon, outputprijzenLoon, PCE-prijzenLoon, CPI-prijzenLonen gewone werknemers, CPI
Index, gemiddelde van 1973 = 100, per kwartaal. Loon: uurloon inclusief secundaire arbeidsvoorwaarden van alle werknemers in de bedrijfssector buiten de landbouw. Lonen: gemiddeld uurloon van productiemedewerkers en niet-leidinggevenden, particuliere sector. Gegevens: U.S. Bureau of Labor Statistics, Productivity and Costs, via FRED, Federal Reserve Bank of St. Louis (publiek domein) Gegevens: U.S. Bureau of Economic Analysis, PCE price index, via FRED, Federal Reserve Bank of St. Louis (publiek domein)

Per tijdperk volgde het loon het ritme van de productiviteit: in de twee snelste tijdperken, 1995–2004 en 1947–1973, groeide het loon in outputprijzen met 3,0% en 2,6% per jaar; in de twee langzaamste, 2004–2019 en 1973–1995, met 1,1% en 1,2%.

Groei per jaar per tijdperk
TijdperkProductie per uurLoon, outputprijzenLoon, CPI-prijzen
Gouden tijdperkQ1 1947 – Q4 19732,7%2,6%2,5%
De vertragingQ4 1973 – Q4 19951,5%1,2%0,3%
IT-boomQ4 1995 – Q4 20043,1%3,0%2,0%
De tweede vertragingQ4 2004 – Q4 20191,6%1,1%0,7%
De jaren 2020Q4 2019 – Q3 20262,2%1,3%1,1%

Vragen die mensen stellen

Wat is arbeidsproductiviteit?

Productie per gewerkt uur: de reële waarde van wat wordt geproduceerd, gedeeld door de uren die het kostte. In de VS meet het BLS dit elk kwartaal voor de bedrijfssector buiten de landbouw; het is sinds Q1 1947 gegroeid met ×5,5 — 2,2% per jaar — en over de laatste vier kwartalen, tot Q3 2026, steeg 2,1%.

Waarom is de productiviteitsgroei vertraagd?

Vooral doordat de totale factorproductiviteit — nieuwe technologie, ideeën en betere organisatie — vertraagde: ze droeg 2,01 procentpunt per jaar bij in 1947–1973 en 0,49 in 2004–2019, terwijl kapitaal per uur 0,90 en 0,73 bijdroeg. Waarom TFP vertraagde, wordt nog besproken: minder wereldveranderende uitvindingen, tragere verspreiding van technologie van toonaangevende bedrijven naar de rest, en productie die statistieken moeilijk kunnen meten, zoals gratis digitale diensten.

Wat verhoogt de productiviteit?

Volgens de gangbare boekhouding drie dingen: meer kapitaal per uur — machines, software, onderzoek — dat gemiddeld 0,86 procentpunt per jaar bijdroeg van Q2 1947 tot Q3 2026; een beter opgeleide en ervarener beroepsbevolking, 0,24; en totale factorproductiviteit, 1,22 — het grootste deel, 52% van het totaal van 2,32.

Welk land heeft de hoogste productiviteit?

Per gewerkt uur in 2023: Ireland ($158 per uur), Norway ($130) en Switzerland ($100) stonden aan kop van de landen met minstens 1 miljoen inwoners; de VS produceerde $84, nr. 8 van 126. Onder de economieën met meer dan 30 miljoen inwoners waren de koplopers the United States (100%), Germany (99%) en France (93%).

Verhoogt productiviteit de lonen?

Over lange perioden wel: tijdperken van snelle productiviteitsgroei waren ook tijdperken van snelle loongroei. Sinds 1973 steeg 165% de productie per uur en steeg 121% het uurloon van alle werknemers in de prijzen van wat zij produceren. De uurlonen van gewone werknemers deden het veel slechter: ze steeg 4% na CPI-inflatie, door de verschillen in de trap hierboven: het aandeel van arbeid in het inkomen, consumentenprijzen tegenover outputprijzen, en lonen tegenover het totale loon.

Verdiep je

Hoe de cijfers worden berekend

  • Productie per uur, uurloon inclusief secundaire arbeidsvoorwaarden en de outputprijsdeflator van de bedrijfssector buiten de landbouw, en gemiddeld uurloon van productiemedewerkers en niet-leidinggevenden: U.S. Bureau of Labor Statistics (reeksen OPHNFB, COMPNFB, IPDNBS, AHETPI); consumentenprijzen: BLS CPI-U (CPIAUCSL) en de PCE-prijsindex van het BEA (PCEPI); alles via FRED, Federal Reserve Bank of St. Louis. Werken van de Amerikaanse overheid, publiek domein.
  • De uitsplitsing van de groei in kapitaal, samenstelling van de arbeid en TFP: John G. Fernald, “A Quarterly, Utilization-Adjusted Series on Total Factor Productivity”, FRBSF Working Paper 2012-19, Federal Reserve Bank of San Francisco (bestand van November 06, 2026); bedrijfssector, op basis van BEA- en BLS-gegevens; overgenomen met vermelding van de Federal Reserve Bank of San Francisco. De eigen uitsplitsing van het BLS (particuliere bedrijfssector buiten de landbouw, vanaf 1988): reeksen MPU4910063, MPU4910153, MPU4910183 en MPU4910013, via FRED.
  • Landen: Penn World Table 11.0, Groningen Growth and Development Centre, gelicentieerd onder CC BY 4.0. Citeer als: Feenstra, Robert C., Robert Inklaar and Marcel P. Timmer (2015), "The Next Generation of the Penn World Table" American Economic Review, 105(10), 3150-3182, available for download at www.ggdc.net/pwt. Cijfers berekend door BigCapital.
  • De tijdperken lopen tussen de kwartalen Q1 1947, Q4 1973, Q4 1995, Q4 2004, Q4 2019 en Q3 2026, het laatste (dezelfde indeling als in Economische paradoxen); groei per jaar is samengesteld tussen die kwartalen. Afzonderlijke jaren vergelijken jaargemiddelden; het lopende jaar blijft buiten beschouwing.
  • Bijdragen: kapitaalverdieping = aandeel van kapitaal in het inkomen × groei van de kapitaalinzet per uur; samenstelling van de arbeid = aandeel van arbeid × groei van de samenstelling van de arbeid; TFP = groei van de productie min beide inputs. Gemiddelden van kwartaalse logaritmische veranderingen op jaarbasis, dus de drie tellen exact op tot de groei van de productie per uur.
  • Landen: productie per uur = reëel bbp aan de productiezijde tegen geketende KKP's (rgdpo) ÷ (werkzame personen × gemiddeld aantal uren per jaar); productie per werknemer = rgdpo ÷ werkzame personen; de groei daarvan gebruikt reëel bbp tegen constante nationale prijzen (rgdpna). De ranglijst en de spreidingsgrafiek omvatten landen met minstens 1 miljoen inwoners in 2023.
  • Loon: indexen met het gemiddelde van 1973 = 100; maandelijkse prijzen en lonen zijn gemiddeld tot kwartalen. Loon in outputprijzen = uurloon inclusief secundaire arbeidsvoorwaarden ÷ de outputprijsdeflator van de bedrijfssector buiten de landbouw; de verhouding tot de productie per uur is het aandeel van arbeid in het inkomen (gecontroleerd aan de hand van de reeks van het BLS over het arbeidsaandeel). Kwartalen waarin één maand in een maandreeks ontbreekt, zijn gemiddeld over de andere twee: Q4 2025. Het BLS publiceerde geen CPI voor okt 2025.
  • Geschiedenis, geen voorspelling. Niets hier is beleggingsadvies.

Dit artikel hergebruiken

De tekst en de grafieken mogen vrij worden herpubliceerd, vertaald en bewerkt onder CC BY 4.0: vermeld BigCapital.org als bron, met een link naar deze pagina. Gegevens van andere aanbieders houden hun eigen licentie (zie de bronnen hieronder). Zo vermeld je de bron

Bron: BigCapital.org — “Arbeidsproductiviteit”, https://bigcapital.org/nl/articles/labor-productivity/

Taal

EnglishBahasa IndonesiaDeutschEspañolFrançaisItalianoNederlandsPolskiPortuguêsTürkçeРусскийУкраїнська日本語한국어简体中文