Woordenlijst · Economische ideeën
Afnemende meeropbrengsten
Afnemende meeropbrengsten betekent dat elke extra eenheid van een productiemiddel minder extra productie oplevert dan de vorige als de andere vast blijven: meer koks in één keuken helpen steeds minder.
Ook wel genoemd: wet van de afnemende meeropbrengsten, afnemende marginale opbrengsten, afnemend marginaal product
In gewone taal
Een bakkerij heeft één keuken en één oven. Eén bakker maakt 100 broden per dag. Een tweede helpt enorm: 180 broden. Een derde voegt er 60 toe, een vierde maar 40, een vijfde slechts 20, omdat ze op de oven blijven wachten. Elke nieuwe bakker voegt minder toe. Dat zijn afnemende meeropbrengsten.
Het gebeurt telkens als je meer van één productiemiddel toevoegt terwijl een ander vast blijft: werknemers in een vaste keuken, kunstmest op een vast veld, studie-uren in een vaste dag. Het vaste middel wordt de bottleneck.
De opbrengsten nemen af, ze worden niet negatief, althans niet meteen: elke nieuwe bakker voegt nog iets toe. Maar prop genoeg mensen in de keuken en ze gaan elkaar in de weg lopen.
Voorbeeld
Wanneer loont nog een bakker?
Elk brood levert $2 op en een bakker kost $120 per dag.
- De 2e bakker voegt 80 broden toe: $160 aan brood voor $120 loon. De moeite waard.
- De 3e voegt 60 broden toe: $120 voor $120. Break-even.
- De 4e voegt 40 broden toe: $80 voor $120. Een verlies van $40 per dag.
- Dus ongeveer 3 bakkers is het juiste aantal, tenzij de bakkerij een tweede oven koopt, wat alles verandert.
Bedrijven nemen mensen aan tot de laatste werknemer ongeveer evenveel toevoegt als hij of zij kost. Economen noemen dat denken aan de marge.
Een niveau dieper
Economen uit het begin van de 19e eeuw, onder wie David Ricardo en Thomas Malthus, maakten zich zorgen over afnemende meeropbrengsten van landbouwgrond: meer mensen op hetzelfde land zouden minder voedsel per persoon opleveren. Malthus verwachtte dat de bevolking het voedsel zou voorbijgroeien. Nieuwe technologie, van kunstmest tot tractoren, bleef de grens verschuiven.
Afnemende meeropbrengsten gaan over het toevoegen van één productiemiddel terwijl de rest vast blijft. Alles tegelijk laten groeien is een andere vraag, schaalopbrengsten: keukens, ovens en bakkers verdubbelen kan de productie verdubbelen, of meer dan verdubbelen (schaalvoordelen).
Het idee komt ver buiten fabrieken voor: het tiende uur leren voor een toets leert minder dan het eerste. Het is de productieversie van afnemend marginaal nut.
Waarom het ertoe doet
Het vertelt een bedrijf hoeveel mensen het moet aannemen of hoeveel het moet produceren: tot het punt waar de volgende eenheid minder toevoegt dan ze kost.
Het verklaart waarom groei nieuwe ideeën en nieuwe machines nodig heeft, niet alleen meer werknemers: zonder die voegt elke extra werknemer minder toe. Het is een kernonderdeel van hoe economen over productiviteit denken.
Het geldt ook voor je eigen tijd: de eerste uren aan een taak doen meestal het meeste goed.
Een veelgemaakte fout
Mythe: Als twee werknemers 200 eenheden maken, maken er vier 400.
In werkelijkheid: Alleen als al het andere ook verdubbelt: de machines, de ruimte, het gereedschap. Voeg werknemers toe aan een vaste werkplek en de productie stijgt minder dan het aantal werknemers.
Vragen die mensen stellen
Wat is de wet van de afnemende meeropbrengsten?
Als je steeds één productiemiddel toevoegt, zoals werknemers, terwijl andere, zoals machines of land, vast blijven, voegt elke extra eenheid van dat middel uiteindelijk minder productie toe dan de vorige.
Wat is een voorbeeld van afnemende meeropbrengsten?
Kunstmest op een veld: de eerste zak geeft de oogst een flinke boost, latere zakken minder, en te veel kan schaden.
Wat is het verschil tussen afnemende meeropbrengsten en schaalnadelen?
Afnemende meeropbrengsten: één productiemiddel toevoegen terwijl de rest vast blijft. Schaalnadelen: alles laten groeien, maar de kosten per eenheid stijgen omdat een enorm bedrijf moeilijker te leiden is.
Lees meer op BigCapital
Over de cijfers
- Deze pagina legt een term uit. Het is geen beleggingsadvies.