Woordenlijst · Beleggen en persoonlijke financiën
Vermogensallocatie
Vermogensallocatie is hoe je je geld verdeelt over soorten beleggingen, zoals aandelen, obligaties en cash. Het bepaalt grotendeels hoe een portefeuille zich gedraagt.
Ook wel genoemd: beleggingsmix, verdeling aandelen/obligaties, portefeuilleverdeling
Per jaar. Slechtste jaar: −39,3% (2008).
Slechtste jaar: −27,7% (1917).
Slechtste jaar: −20,2% (2022).
In gewone taal
Denk aan een pizza die je verdeelt over beleggingen: zoveel voor de pepperoni, zoveel voor de champignons. Vermogensallocatie is dezelfde keuze met geld: welk deel gaat naar aandelen, welk deel naar obligaties, welk deel blijft cash, en misschien wat naar goud of vastgoed.
De verdeling doet meer ter zake dan bijna elke andere beleggingsbeslissing. Aandelen zijn op lange termijn het meest gegroeid, maar kunnen de helft van hun waarde verliezen; obligaties en cash groeien langzamer en dalen minder. Meer aandelen betekent een hoger verwacht rendement en een hobbeligere rit; meer obligaties het omgekeerde.
De verdeling wordt vaak geschreven als aandelen/obligaties: 60/40 betekent 60% aandelen en 40% obligaties. Sinds 1871 leverde een 60/40-mix van Amerikaanse aandelen en 10-jaars Treasuries, elk jaar in januari teruggezet, 5,6% per jaar op na inflatie, tegenover 7,1% voor alleen aandelen en 2,4% voor alleen obligaties.
Voorbeeld
Hoe de verdeling een slecht jaar verandert
Neem $100.000 en een jaar waarin aandelen 30% dalen en obligaties 5% stijgen.
- 100% aandelen: $100.000 → $70.000 (−30%).
- 60/40: $60,000 × 0.70 + $40,000 × 1.05 = $42,000 + $42,000 = $84,000 (−16%).
- 30/70: $30,000 × 0.70 + $70,000 × 1.05 = $21,000 + $73,500 = $94,500 (−5.5%).
In een goed jaar draait de volgorde om: hoe meer aandelen, hoe groter de winst. De verdeling bepaalt de grootte van de schommelingen in beide richtingen.
Een niveau dieper
Een beroemd onderzoek uit 1986 naar Amerikaanse pensioenfondsen van Brinson, Hood en Beebower vond dat hun beleggingsmix meer dan 90% verklaarde van hoe hun rendementen van kwartaal tot kwartaal op en neer gingen; aandelen kiezen en timing verklaarden weinig. Het wordt vaak verkeerd geciteerd als “90% van het rendement”, maar de kern blijft: de verdeling bepaalt de rit.
Mensen kiezen een verdeling meestal op basis van tijd en temperament: hoe snel het geld nodig is, en hoe grote daling ze kunnen doorstaan zonder te verkopen. Een veelgebruikte vuistregel is “110 min je leeftijd” procent in aandelen; pensioenfondsen met een doeldatum schuiven automatisch van aandelen naar obligaties naarmate die datum dichterbij komt.
Na verloop van tijd schuift de mix op doordat sommige beleggingen sneller groeien dan andere; hem terugbrengen naar het doel is herbalanceren. Ook obligaties zijn niet risicovrij: na inflatie was de diepste daling van een portefeuille met alleen obligaties, tussen 1941 en 1981, −58%, erger dan de −48% van de 60/40-mix op zijn slechtst.
Zes mixen van aandelen en obligaties sinds 1871: het rendement per jaar na inflatie
Amerikaanse aandelen en 10-jaars staatsobligaties in zes verhoudingen, elk elk jaar in januari teruggezet naar het doel. Over deze lange periode betekenden meer aandelen meer groei, en onderweg diepere dalingen: het slechtste jaar na inflatie was −39,3% voor alleen aandelen tegenover −27,7% voor 60/40.
De cijfers achter de grafiek
| Waarde | |
|---|---|
| 100% aandelen | 7,1% |
| 80% aandelen / 20% obligaties | 6,4% |
| 60% aandelen / 40% obligaties | 5,6% |
| 40% aandelen / 60% obligaties | 4,6% |
| 20% aandelen / 80% obligaties | 3,6% |
| 100% obligaties | 2,4% |
Waarom het ertoe doet
Het bepaalt het grootste deel van je rendement op lange termijn en van je slechtste jaar, veel meer dan welk fonds of aandeel je kiest.
Het is de knop waar je zelf aan draait. Markten kun je niet sturen; hoeveel van je geld eraan blootstaat wel.
Een mix waar je mee kunt leven is een mix waar je bij kunt blijven. De slechtste resultaten komen meestal van een plan loslaten midden in een crash.
Een veelgemaakte fout
Mythe: Obligaties zijn het veilige deel, dus ze kunnen niet veel verliezen.
In werkelijkheid: In dollars schommelen ze veel minder dan aandelen, maar inflatie kan ze opeten. Na inflatie leverden 10-jaars Treasuries −20,2% op in 2022. Tussen 1941 en 1981 dreef inflatie hun waarde met 58% omlaag vanaf het hoogtepunt.
Vragen die mensen stellen
Wat is een goede vermogensallocatie?
Er bestaat niet één juiste mix: het hangt af van wanneer het geld nodig is en met hoe grote daling de eigenaar kan leven. Als referentiepunt: het klassieke gemengde fonds houdt ongeveer 60% aandelen en 40% obligaties. Sinds 1871 leverde die mix 5,6% per jaar op na inflatie, met een slechtste jaar van −27,7%.
Verandert vermogensallocatie met de leeftijd?
Veel mensen houden minder aandelen naarmate ze dichter bij het moment komen dat ze het geld nodig hebben, omdat er minder tijd is om van een daling te herstellen. Fondsen met een doeldatum doen dit automatisch: ze gaan in de tientallen jaren voor hun datum van vooral aandelen naar vooral obligaties.
Wat zijn de belangrijkste beleggingscategorieën?
Aandelen (bedrijven bezitten), obligaties (geld lenen aan overheden en bedrijven), cash (bankdeposito's en Treasury bills), vastgoed en grondstoffen zoals goud. Elk heeft een andere mix van groei, inkomsten en risico.
Lees meer op BigCapital
Over de cijfers
- De cijfers op deze pagina worden elke nacht herberekend uit de gegevens; de bronnen staan aan het einde van de pagina.
- US 10-year Treasury bonds, total return index: Robert J. Shiller, Online Data (shillerdata.com), ie_data.xls, sheet "Data": "Long Interest Rate GS10", checked against "Monthly Total Bond Returns" and "Real Total Bond Returns".
- S&P Composite price and total return since 1871, and US consumer prices: Robert J. Shiller, Online Data (shillerdata.com); total return with dividends reinvested monthly, calculated by BigCapital.
- Deze pagina legt een term uit. Het is geen beleggingsadvies.